ŚCIEŻKAMI ŻYCIA



Strona główna  Tajemnice zdrowia  Niepełnosprawość w życiu człowieka  Psychologia na co dzień...  Znów minął dzień...  Dojrzewanie do Miłości  To zdarzyło się naprawdę...  Coś dla ducha  Perełki  Za murem  Wasze Listy  Poznajmy się  Specjalna wiadomość  Księga gości  O mnie   Linki     





CHOROBY UKŁADU NERWOWEGO





OGÓLNE  WIADOMOŚCI  O  CHOROBACH  UKŁADU  NERWOWEGO
2007-08-30 21:55:28

        

          Choroby układu nerwowego dotyczą schorzeń, które związane są z nieprawidłowym organicznym funkcjonowaniem ośrodkowego układu nerwowego i obwodowego układu nerwowego, które pozwalają na odbieranie wrażeń i kierowanie praca narządów ruchu, wszystkich narządów ciała i zmysłów organizmu ludzkiego. Diagnostyką i leczeniem zaburzeń w funkcjonowaniu tego układu zajmują się lekarze neurolodzy.

Ze względu na szczególną rolę układu nerwowego, choroby mogą mieć i nierzadko mają wyjątkowo dramatyczny przebieg, zwłaszcza przy ostro przebiegających schorzeniach mózgowia dotykających ośrodków kontrolujących podstawowe funkcje życiowe organizmu.

Choroby układu nerwowego mogą się rozwijać jako schorzenia pierwotne lub zajmować układ nerwowy wtórnie jako powikłanie innego schorzenia, którego pierwotne ognisko mieści się poza tym układem. Układ nerwowy - obok innych - może być też wciągany przez chorobę ogólnoustrojową, tj. taką, w której zajmowane są różne narządy i układy, w tym układ nerwowy (np. przez miażdżycę). Choroby układu nerwowego mogą dotyczyć jego części ośrodkowej (urazy, guzy, udary, padaczka, zespoły otępienne, neuroinfekcje, wady rozwojowe) lub obwodowej (uszkodzenia, zapalenia nerwów, zespoły korzeniowe, polineuropatie). Są też takie schorzenia neurologiczne, w których dochodzi jednocześnie do uszkodzeń części ośrodkowej i do zmian "na obwodzie". Tak się dzieje w chorobach demielinizacyjnych, np. w stwardnieniu rozsianym. Są wreszcie schorzenia, które wybiórczo dotyczą rdzenia kręgowego. Do schorzeń neurologicznych zaliczają się także rozmaite choroby mięśni (np. miastenia czy dystrofie mięśniowe), w których występują zaburzenia w zakresie transmisji nerwowo-mięśniowej. Do najczęstszych chorób układu nerwowego należą między innymi padaczka, stwardnienie zanikowe boczne, stwardnienie rozsiane,  choroba i zespół Parkinsona, alzheimera, huntingtona, migrena, klasterowy ból głowy, udar mózgu, zapalenie opon mózgowych i wiele innych chorób.      

        Choroby psychiczne nie są zaliczane do schorzeń neurologicznych, choć ich pierwotne siedlisko znajduje się w korze mózgu. Są jednak liczne przypadłości traktowane jako "neurologiczne", w których na pierwszy plan czasem mogą się wybić zaburzenia psychiczne. Chorobami "z pogranicza" są przede wszystkim rozmaite zespoły otępienne, zwłaszcza zaś choroba Alzheimera, oraz rozmaite encefalopatie: metaboliczne, pourazowe czy niedokrwienne. Zdarza się, że w klasycznej chorobie neurologicznej, jaką jest padaczka, mogą, zwłaszcza w późnym jej okresie, występować objawy psychiczne wynikające z licznych mikrouszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego.


MIGRENA
2007-08-30 20:59:14

  

Co to jest migrena ?

 

Migrena jest chorobą której dominującym objawem jest napadowy ból głowy. Napady bólu trwają od kilku do kilkudziesięciu godzin, na ogół nawracają w nieregularnych odstępach czasu. W typowych przypadkach ból ma charakter jednostronny, zwykle umiejscowiony jest za gałką oczną, w czole i skroni. Niekiedy bywa obustronny lub naprzemienny tzn. raz po jednej a raz po drugiej stronie. W niektórych przypadkach ból może być zlokalizowany w tyle głowy. Ból o na ogół dużym natężeniu najczęściej określany jest jako pulsujący, tętniący. Bywa też łagodny lub tak silny że wyłącza całkowicie chorego z życia. W rzadkich przypadkach napad migreny może przebiegać bez bólu.                                       

Charakterystyczną cechą migreny jest obecność objawów towarzyszących jak nudności, wymioty zawroty głowy, nadwrażliwość na światło i dźwięk a także na inne bodźce np. zapach. Oprócz objawów towarzyszących u ok. 20% chorych na migrenę może wystąpić tzw. aura pod postacią objawów wzrokowych (mroczki, zygzaki, za niewidzenie), czuciowych, zaburzeń mowy czy nawet porażenia. Inną charakterystyczną cechą migreny jest nasilanie się bólu w czasie wysiłku fizycznego.                      

Migrena jest schorzeniem neurologicznym, które szacuje się że dotyczy ono ok. 10-12 % populacji. Występuje 3 razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Zazwyczaj rozpoczyna się u osób młodych, często też u dzieci. Częstość i nasilenie napadów może się zmieniać w ciągu życia. 

Choć rozpoznanie migreny wydaje się łatwe diagnozę w każdym przypadku powinien postawić lekarz. Migrena nie zawsze przebiega tak jak opisano powyżej. Czasem inne schorzenia mogą imitować migrenę. Warunkiem skutecznego i bezpiecznego leczenia jest prawidłowe rozpoznanie i leczenie przez odpowiedniego specjalistę. 

 

Jakość życia

 

Wielu migreników (potoczne określenie chorego na migrenę) nie przyznaje się do swojej choroby ze strachu, część z nich nawet nie wie że cierpi na migrenę bo wstydzi się o tym mówić. Najtrudniejszy do zniesienia dla wszystkich jest ból. Trudno go ukryć. Poza tym ból na ogół przychodzi z znienacka, w najmniej oczekiwanym momencie. Atak migreny może przerwać zarówno miłą kolację jak i służbowe spotkanie. Rozsypują się misternie ułożone plany dnia. Dotknięte bólem matki często nie są w stanie opiekować się swoimi dziećmi. Nauczyciel nie poprowadzi lekcji, kierowca nie wyjedzie w trasę, księgowa nie sprawdzi rachunków, narzeczona nie przyjdzie na spotkanie, żona nie ugotuje obiadu.                                   

Migrenicy często bywają nieakceptowani w środowisku w którym żyją bo są "przewlekle chorzy" a ich choroba jest nieprzewidywalna. To dlatego ją ukrywają. Tak więc jakość życia osób cierpiących na migrenę naruszona jest nie tylko w czasie napadów. Badania przeprowadzone w grupie osób przewlekle chorych wykazały iż pacjenci z niewydolnością serca czy reumatyzmem lepiej oceniają jakość swojego życia niż chorzy na migrenę. Prawidłowo prowadzone leczenie znosi ból, poprawia jakość życia pacjenta. Prawidłowe leczenie jest możliwe wtedy gdy postawione zostanie prawidłowe rozpoznanie. To zadania dla lekarza specjalisty.

 

Jak powstaje migrena ?

 

Migrena jest chorobą ograniczoną. Dolegliwość ta nie jest chorobą ani psychiczną ani psychosomatyczną. Badania naukowe obaliły teorie " Osobowość migrenową ". Za pomocą nowoczesnej techniki udało się odkryć naukowcom więcej o powstaniu tej choroby. Przy powstawaniu migreny odgrywają dużą rolę różne faktory. Do nich należy cecha dziedziczna jak również cykl hormonalny, wiek i regularne przyjmowanie określonych leków. W związku z wywoływaczami jak na przykład określone odżywianie lub stres może dojść do ataku migreny. Do dziś nie wyjaśniono jednoznacznie jak powstaje migrena. Jest to kilka przyczyn:

 

Neurowaskularna teoria - Teoria ta wynika z zakłóconego stosunku zmienności między systemem nerwowym a naczyniami krwionośnymi. Włókna piątego nerwu mózgowego ( Nervus trigeminus ) kończą się między innymi w większych naczyniach krwionośnych mózgu i skórach mózgu. Jeśli podrażnią sie ten nerw mechanicznie, elektrycznie lub chemicznie, może dojdą do uwolnienia związków zapalnych. Związki te powodują nie tylko rozszerzenie naczyń arteriowych, lecz podwyższają również ich przepływowość. Plazma krwi może wtedy wejdą w kontakt. Dochodzi wtedy do pogrubienia i zapalenia tkanki mózgowej. Impulsy bólu są przesyłane i powodują migrenę.

 

Teoria neurogenna - Teoria łączona jest dziś z teorią naczyniową i zakłada, że napad migreny "wywołuje się w mózgu sam". Ma to prawdopodobnie miejsce w podwzgórzu skąd przekazywany jest włóknami nerwowymi impuls wyzwalający zwężenie naczyń mózgowych. Bodziec ten może też zakłócać system kontroli bólu.

 

Teoria biochemiczna - Teoria biochemiczna jest uzupełnieniem powyższych teorii. "Bohaterką" tej teorii jest serotonina. Odgrywa ona m.in. rolę w utrzymaniu właściwego napięcia ścian naczyń tętniczych. W migrenie początkowo obserwuje się nadmierne uwalnianie serotoniny (w fazie skurczu naczyń), a potem spadek jej stężenia (rozszerzenie naczyń). Serotonina odgrywa też rolę w percepcji bólu.

 

Czynniki wywoływacze ataki migreny

 

Czynniki prowokujące napady migreny działają tylko jako impuls , nie są właściwą przyczyną migreny. Wywoławczymi czynnikami mogą być:

 

·        sen

·        stres

·        pożywienie

·        hormony

·        pogoda

·       bodźce zewnętrzne jak np. migające światło czy ostry zapach

 

Sporo osób potrafi zidentyfikować czynniki prowokujące ból . Jednak duża część napadów migreny występuje bez uchwytnych okoliczności. Szukanie możliwych czynników prowokujących i aktywne ich unikanie jest pierwszym krokiem do prawidłowego leczenia migreny . 

 

Sen - Zarówno za krótki, jak i za długi sen może wywołać napad migreny. Czasem występuje tzw. migrena weekendowa ponieważ chorzy w sobotę i niedzielę dłużej śpią. Jeśli pacjenci zachowają rytm snu i budzenia się również w weekend częstość ataków się nie zwiększy. Niektóre ataki wybudzają chorego ze snu. Typowym czynnikiem prowokującym jest również zmiana rytmu snu i czuwania w czasie długiej podróży. 

                                                                                                  

Stres- Niektórzy pacjenci wiedzą, że w czasie odpoczynku po stresie może u nich wystąpić napad migreny. Migrena występująca w dni wolne u osób intensywnie pracujących przez cały tydzień nazywana jest migreną weekendową. Również stres i strach przed ważnym wydarzeniem jak np. egzamin może wywołać napad migreny. Fakt, że stres jest czynnikiem prowokującym nie znaczy, że migrena ma przyczynę psychiczną. Stres jest wywoływaczem, a nie przyczyną.     

                                                                    
Pożywienie - Około 10% chorych uważa, że napady migreny wywołują u nich niektóre produkty żywnościowe. Są to m.in.: czerwone wino, określone rodzaje serów, czekolada, tłuste potrawy, owoce cytrusowe, orzechy, chińskie potrawy. Stosowanie drastycznej diety odchudzającej może również wywołać napady migreny. U osób pijących kawę, wywoływaczem może być obniżenie poziomu kofeiny we krwi.

 

Hormony - Na przebieg migreny wpływ mają również żeńskie hormony płciowe . Przed okresem dojrzewania na migrenę choruje więcej chłopców niż dziewcząt. Potem stosunek ten odwraca się i wynosi 2:1. U co dziesiątej kobiety migrena jest ściśle związana z cyklem miesiączkowym. U niektórych pacjentek stosowanie pigułek antykoncepcyjnych nasila bóle migrenowe. Zaś u wielu pacjentek w ciąży migrena wyraźnie łagodnieje. Potem bóle powracają w tej samej częstotliwości co przed ciążą. Po menopauzie bóle są rzadsze i łagodniejsze.

 

Pogoda - Wielu migreników reaguje na stan pogody. Co druga osoba cierpiąca na migrenę uskarża się że jej dolegliwości są spowodowane nagłym spadkiem ciśnienia, wiatrem halnym , nagłą zmianą pogody.

 

Bodźce zewnętrzne jak np. migające światło czy ostry zapach - Bardzo rzadko ataki migreny mogą prowokować również bodźce zewnętrzne. Mogą nimi być migoczące światło telewizora lub światła w dyskotece. Hałas, silne zapachy perfum lub chemikalia mogą również działać jak wywoływacze migreny. Wielu pacjentów nie może przebywać przez dłuższy czas w pomieszczeniach klimatyzowanych lub zadymionych.